Ile czego jest, gdzie to poszło i kto to wydał. Bez tego food cost nigdy się nie zgodzi, choćby receptury były policzone idealnie.
Magazyn trzyma ilości i ceny zakupu. Dopiero zestawienie stanu faktycznego z tym, co powinno zostać po wykonanych realizacjach, pokazuje realny obraz, czyli gdzie towar znika i ile to kosztuje.
Rozbieżność między food costem teoretycznym a rzeczywistym prawie nigdy nie bierze się z receptur. Bierze się z tego, co dzieje się między dostawą a wydaniem, a tego nie widać bez ewidencji.
Towar jadący z kuchni na realizację albo między oddziałami dostaje dokument przesunięcia: co, ile, skąd, dokąd, kto wydał i kto przyjął. Z datą i możliwością wydrukowania.
Dzięki temu „przecież wysłaliśmy" przestaje być kwestią pamięci. Przy rozliczeniu realizacji widać, co na nią poszło, a przy inwentaryzacji, dlaczego stan się nie zgadza.
Nowe przesunięcie powstaje w trzech krokach, bez pól, które da się uzupełnić automatycznie. Data i osoba przygotowująca biorą się z konta i zegara: na dokumencie i tak są, ale nikt ich nie wpisuje ręcznie.
Pozycje dobiera się z bazy produktów, więc nazwy są spójne z magazynem i zamówieniami. Nie powstaje trzecia wersja nazwy tego samego towaru.
Stan magazynu i przesunięcia eksportują się do arkusza w układzie do zaimportowania w programie księgowym. Inwentaryzacja przestaje być przepisywaniem z kartki.
Tak, na podstawie cen zakupu. Dzięki temu da się porównać wartość stanu z kosztem wynikającym z receptur.
Tak, jako dokument z pozycjami, datą, osobą wydającą i miejscem docelowym.
Nie. Uzupełniają się z konta i zegara, ale na dokumencie i w eksporcie są widoczne.
Tak, do arkusza w układzie przygotowanym pod import.
Prezentacja na żywo, bez zobowiązań, pokazujemy system na przykładzie Twoich realizacji.